Του γιοφυριού της Άρτας, διαφορετικό τέλος

... Ένας πιχάει με το μυστρί, κι άλλος με τον ασβέστη,

παίρνει κι ο πρωτομάστορας και ρίχνει μέγα λίθο...

    

   Και σύννεφο εμφανίζεται γεμάτο φως μεγάλο,

    και ρίχνει μέγα αστραπή, σηκώνεται ομίχλη

    και ανοίγουνε οι ουρανοί και άγγελος διαβαίνει

    τους λίθους όλους έριξε έβγαλε την γυναίκα

   τα δάκρυά της σφούγγισε και γύρισε και είπε: 

   Ω, μέγα πρωτομάστορα, πια μην φοβάσαι λέγω,

   τούτο αυτό το τέχνασμα ήταν δοκιμασία,

   της μοίρας της είναι γραφτό άλλη ώρα ν'αποθάνει.

   Και τώρα φύγετε στο σπίτι σας να πάτε,

   τούτο το γιόμα θα χτιστεί χωρίς καμιά θυσία.

   Αύριο πρωί να έρθετε με την αυγή και χτίστε

   και όταν κάθε άνθρωπος διαβαίνει το γιοφύρι

   χέρι θεού να ακουμπά και ευλογιά να παίρνει.

Γιώργος Κ.